पैसे नसतात
तेव्हा झाडपाला खाऊनही दिवस
काढायची माणसाची तयारी असते.
पैसा आल्यावर हाच

झाडपाला तो महागड्या हॉटेलात ऑर्डरकरतो.पैसे नसतात तेव्हा माणूस सायकलने रपेटकरतो, पैसा आल्यावर मात्र हीच सायकलतो जिममध्ये व्यायामासाठी चालवतो.पैसे नसताततेव्हा रोजीरोटीसाठी त्याची पायपीटचालू असते. पैसे आल्यावर मात्र हीचपायपीटतो चरबी कमी करण्यासाठी करतो.माणूस स्वत:शीच प्रतारणा करीत असतो.पत नसली तरी लग्नकरायला एका पायावर तयार असतो,ऐपत असली की मात्र त्याला घटस्फोटहवा असतो.पैसे वाचवायला तो कधी बायकोलाचआपली सेक्रेटरी बनवितो, पुढेपैसा आला की सेक्रेटरीलाच बायको सारखेवापरतो.पैसे नसेल तेव्हा तो असल्याचे सोंग आणतो,पैसा असतो तेव्हा मात्र कंगाल असल्याचेनाटक करतो.माणसा रे माणसा. तू वास्तवतरी कधी स्वीकारतोस ?शेयर बाजाराला सट्टाबाजार म्हणातोसपण सट्टा लावतोस,पैसा वाईट असे म्हणतोस पण त्याचा मोहकाही सोडत नाहीस,मोठ्या पोस्टचा हव्यास नाही असेम्हणातोस पण डोळा मात्र ती पोस्टकधी मिळते इकडे असतो,जुगार आणि दारू वाइट म्हणतोस पणतिचा नाद काही तुला सोडवत नाही.माणसाचे खायचे दात व दाखवायचे दातवेगळे असतात.माणूस जे बोलतो ते कधी करत नाही,करतो ते कधी बोलत नाही.माणसाची कथनी वेगळी, करणी वेगळी !